De geschiedenis van WereldWijd

Op initiatief van een groep werkloze jongeren werd in 1984 in een leegstaand schoolgebouw in Eckelrade in het Zuid-Limburgse Heuvelland een fietsenwerkplaats gestart. De jongeren, allen actief in de toenmalige KWJ (beweging van werkende jongeren) wilde een positief antwoord geven op de jeugdwerkloosheid die er vanaf 1979 in Nederland was. In de politiek werd er veel geroepen, maar er werd weinig concreets gedaan. Deze jongeren verwoordden het toen zo: ‘als we geen werk kunnen vinden gaan we ons eigen werk maken’. Met steun van veelal gepensioneerde vakmensen werd aan werkloze jongeren de mogelijkheid geboden om op vrijwillige basis werkervaring op te doen. Voor de organisatie werd de Stichting WereldWijd opgericht. De doelstelling van de Stichting WereldWijd had vanaf het begin twee betekenissen: werkervaring bieden aan Nederlandse jongeren enerzijds, en anderzijds het leveren van producten aan mensen en organisaties in de Derde Wereld die de economische productiviteit en zelfstandigheid bevorderen. Containers vol met materialen zijn er naar derde wereldlanden verscheept.

Toen de derde wereld zich in Nederland begon te manifesteren als een gestaag toenemende stroom asielzoekers en vluchtelingen, rees binnen WereldWijd de vraag of WereldWijd iets voor deze mensen kon betekenen. De opvang van asielzoekers was sterk gebonden aan beperkende wet- en regelgeving. Asielzoekers verbleven vaak jaren in veelal afgelegen opvangcentra, zonder iets nuttigs met hun tijd te mógen doen. Zo ging er veel tijd verloren die ook besteed had kunnen worden aan voorbereiding op de integratie in de Nederlandse samenleving. Voor de mensen die aan het einde van de procedure alsnog Nederland moesten verlaten viel dit tijdverlies vaak nog zwaarder. Voor WereldWijd vormde deze situatie in 1990 de aanleiding om te starten met opleidingen voor asielzoekers.

De vanuit idealistische motieven gegroeide organisatie heeft zich in de afgelopen vijftien jaar gespecialiseerd en onderscheiden in het bieden van opleidingsmogelijkheden aan asielzoekers en vluchtelingen, die elders van het Nederlandse opleidingenaanbod geen gebruik konden maken of er (veelal door taalproblemen) geen aansluiting vonden.

Vanuit de opgedane ervaring met de asielzoekers ontwikkelde WereldWijd in de loop der jaren een specifieke opleidingsmethodiek, waarbinnen ook andere, veelal allochtone en/of anderstalige cursisten een plek vonden, waar ook zij een opleiding succesvol konden afsluiten en vaak hun allereerste diploma behaalden.

WereldWijd heeft voor haar beroepsopleidingen een bijzondere opleidingsmethodiek ontwikkeld. Deze methode, speciaal afgestemd op de doelgroep, is inmiddels ook in modulaire cursussen uitgewerkt, die ook elders gebruikt kunnen worden. Naar voorbeeld van WereldWijd zijn er op drie plaatsen in het land opleidingscentra voor asielzoekers geopend. Door het teruglopende aantal asielzoekers zijn er echter alweer twee hiervan gesloten.

De stichting is met haar activiteiten een bijzonder voorbeeld van praktische bemoeienis met een groep die anders tijdens de asielprocedure alleen maar kan wachten.

Mensen worden niet pas opgeleid als ze een verblijfstatus krijgen maar kunnen ook tijdens de wachttijd actief blijven. Door het inzetten van vrijwilligers worden de contacten tussen asielzoekers en de autochtone bevolking vergroot. De vrijwilligers raken zeer betrokken bij de vluchtelingen (problematiek) en dragen hierdoor, ook buiten WereldWijd bij, aan meer begrip voor deze kwetsbare groep. Het is al 17 jaar indrukwekkend om te zien dat, zonder structurele subsidie, een zo groot en effectief project tot stand is gebracht, dat in een uitermate belangrijke behoefte voorziet.

WereldWijd mocht voor haar bijzondere aanpak dan ook al verschillende prijzen in ontvangst nemen.